Park Podworski w Świerżach
Położenie
woj. lubelskie, gm. Dorohusk
30 km na wschód od m. Chełm, w malowniczym zakolu rzeki Bug.
|
Dzień dzisiejszy Świerże to jedna z miejscowości rozciągających się na równinie sąsiadującej z doliną Bugu, o typowych poleskich cechach krajobrazu. O jej położeniu zadecydował przede wszystkim bieg rzeki. Nazwa Świerże była wpisana w historię Grodów Czerwińskich, które od X w. były przedmiotem waśni pomiędzy książętami ruskimi, a władcami Polski. W ostatnim czasie miejscowość straciła na znaczeniu ze względu na sąsiedztwo z szybko rozwijającym się przejściem granicznym z Ukrainą w sąsiednim Dorohusku, który przejął funkcję gminy i lokalnego ośrodka życia kulturalnego. W miejscowości znajduje się Szkoła Podstawowa, Parafia Rzym.-Kat., Zabytkowy Park Podworski oraz dobre zaplecze gastronomiczno-spożywcze. |
|
pk@adrem.pl |
Fot. nieistniejącego już pałacu z okresu okupacji hitlerowskiej.
Historia
Od XIII w. Do 1387 r. Świerże należały do książąt ruskich, a następnie
do króla polskiego. Ok. 1436 r. otrzymał je bojar litewski Piotr Wołczko
Rokuty z Kłodna (koło Lwowa) herbu Działosza. W czasie wyprawy przeciw
krzyżakom w 1410 r. znajdował się w najbliższym otoczeniu króla Władysława
Jagiełły. Wołczko Rokutowicz potwierdzał na sejmie w Sieradzu pokój z
Zakonem Krzyżackim. Bojar uczestniczył również w kampaniach wojennych
Władysława Warneńczyka. Na mocy przywilejów królewskich otrzymał: Świerże
w ziemi chełmskiej (1469), Równo, Pławanice, siedem wsi na Rusi, Kłodno
i Kłodzieniec, Kamień i Dorohusk (jako wieczyste nadanie w linii męskiej).