| |
|
|
Konsultacje w Warszawie Lewica dla Europy |
 6 listopada 2008 roku odbyły się konsultacje europejskie polskich partii i ugrupowań lewicy z przedstawicielami Europejskiej Partii Lewicy. Na spotkanie z polską lewicą przybyli: Helmut Scholz, członek zarządu Europejskiej Partii Lewicy i niemieckiej Die Linke oraz Graziella Mascia, wiceprzewodnicząca Europejskiej Partii Lewicy. Podczas spotkania, które odbywało się pod hasłem „Lewica dla Europy” przez kilka godzin dyskutowano o kondycji polskiej i europejskiej lewicy. Spotkanie miało charakter konsultacyjny przed przyszłorocznymi wyborami do Parlamentu Europejskiego. |
|
Czytaj całość…
|
|
|
Demokracja w XXI wieku - seminarium |
 W dniach 25, 26 października 2008 roku w Kuźnicy na Helu odbyła się po już po raz czwarty konferencja, w tym roku poświecona tematowi „Demokracja w XXI wieku na tle tradycyjnych teorii demokracji”. W konferencji uczestniczyli naukowcy, działacze społeczni, politycy i dziennikarze, praktycznie ze wszystkich środowisk lewicowej inteligencji w kraju. Prof. Maria Szyszkowska, organizatorka konferencji, zgromadziła w tym roku w Kuźnicy ponad 80 osób. Dyskusje nad wygłoszonymi referatami trwały do późnej nocy. Spotkanie okazało się nad wyraz pożyteczne. W jego efekcie powstanie książka, w której znajdą się wygłoszone referaty. |
|
Czytaj całość…
|
|
|
Polityka energetyczna UE - realia w polskiej perspektywie |
 Podczas seminarium, które odbyło się w lipcu 2008 roku w Katowicach, polscy i niemieccy związkowcy dyskutowali o swych doświadczeniach w zderzeniu z polityką energetyczną Unii Europejskiej. Współpraca Fundacji im. Róży Luksemburg ze Związkiem Zawodowym Górników w Polsce (ZZGwP) trwa już od 2004 roku. Związek ten ze swymi 40 tysiącami członków należy do najsilniejszych struktur związkowych w polskim górnictwie węgla kamiennego. Stanowi on jednocześnie ważną część składową w Ogólnopolskim Porozumieniu Związków Zawodowych (OPZZ). Andrzej Chwiluk, przewodniczący związku, został w czerwcu 2008 roku wybrany na wiceprezydenta Europejskiej Federacji Związków Zawodowych Pracowników Górnictwa, Przemysłu Chemicznego i Gospodarki Energetycznej (EMCEF). Z Polski do tego europejskiego zjednoczenia pracobiorców należy m.in. „Solidarność” oraz związek zawodowy „Kadra”. Przedstawiciele tych związków byli obecni na seminarium. |
|
Czytaj całość…
|
|
|
|
Teksty |
|
prof dr hab. Marian Dobrosielski Nasz świat znajduje się w decydującym o jego przyszłości rozstaju dróg. Nie chodzi mi, rzecz jasna, o astronomiczną drogę „statku kosmicznego Ziemia”. Podążać będzie on najprawdopodobniej jeszcze przez miliony czy nawet miliardy lat wzdłuż swej orbity wokół Słońca. Nie zamierzam też pisać eseju z dziedziny „science fiction”, ani roztaczać jakiejś utopijnej, katastroficznej wizji. Spróbuję wyjaśnić treść postawionego pytania, wskazać na jego realistyczne i bardzo aktualne znaczenie. Przedstawię kilka uwag metodologicznych dotyczących możliwości wyboru przez społeczeństwa, państwa i inne podmioty stosunków międzynarodowych, drogi czy dróg prowadzących, albo do przetrwania rodzaju ludzkiego, albo do jego zagłady. Pragnę też zastanowić się nad alternatywą, czy w niedalekiej już przyszłości (może kilku dziesięcioleci) Ziemia krążyć będzie po swej orbicie jako bezludna, zdewastowana przez ludzi planeta, czy jako miejsce współpracujące ze sobą wspólnoty państw i społeczeństw świata, dla przetrwania ludzkości w pokoju, bezpieczeństwie, w symbiozie ze swym naturalnym środowiskiem? |
|
Czytaj całość…
|
|
Historyczny wiraż (wspomnienia) |
Wojciech Jaruzelski Przeczytałem udostępnione mi protokoły i zapisy z rozmów, jakie w latach 1988-1990 prowadziłem z szeregiem polityków niemieckich. Jestem wielce rad, że powstała możliwość wydania ich w postaci książki. Niestety - widocznie nie ze wszystkich rozmów zachowała się odnośna dokumentacja, lub też znajduje się ona poza zasięgiem wydawców. Dotyczy to m.in. rozmów z Erichem Honeckerem w czerwcu 1988 i maju 1989 r. Brak jest też szerszego kontekstu, jaki stanowiłoby zapoznanie się z treścią rozmów prowadzonych w tychże latach z czołowymi politykami, a zwłaszcza z: Michaiłem Gorbaczowem i Eduardem Szewardnadze, Georgem Bushem i Henry Kissingerem, Francois Mitterandem, Margaret Thatcher, Francesco Cossigą, Juanem Carlosem oraz wieloma innymi osobami. |
|
Czytaj całość…
|
|
prof. Maria Szyszkowska Neokantyzm odwoływał się do autorytetu Kanta, ale nie był odrodzeniem filozofii Kanta w jej postaci historycznej. Wyrósł jako protest wobec metafizyki Hegla i materializmu Marksa. Powstanie i kształtowanie neokantyzmu, od roku 1860 do czasów dzisiejszych, to czas rozwoju niejednej lecz wielu szkól neokantowskich. Poszczególne interpretacje kantyzmu różnią się między sobą. W głosach nawołujących do powrotu do Kanta – zarówno w XIX jak i XX wieku – powtarza się dążenie, by odrodzić zasadnicze poglądy Kanta a nie szczegóły jego systemu. Kantyzm jest pojmowany jako określony sposób filozofowania i do niego nawiązują neokantyści. Zachodzą nieraz znaczne różnice między kantyzmem a poglądami oznaczonymi tym samym słowem, ale z przedrostkiem „neo”. |
|
Czytaj całość…
|
|
I Jose Zapatero po raz drugi wygrał wybory parlamentarne w Hiszpanii. Po jego pierwszym zwycięstwie wielu komentatorów próbowało je dezawuować wskazując na jego przypadkowość, na to, że gdyby nie zamachy w hiszpańskim metrze, którymi wbrew prawdzie rząd Aznara próbował obciążyć ETA, nie udałoby mu się pokonać Partii Ludowej (PP) cztery lata temu. Drugie z rzędu zwycięstwo Zapatero unieważnia te zarzuty. Premier Hiszpanii pokazał, że udało mu się przekonać społeczeństwo do swojego projektu. Hiszpańscy socjaliści (PSOE) wygrali niełatwą i pełną napięć kampanię, w której mieli przeciw sobie nie tylko opozycyjnych chadeków, ale także konserwatywne media i episkopat, który otwarcie poparł prawicę. Przy frekwencji przekraczającej 75 proc. (wyższej niż w 2000 i 2004, ale w Hiszpanii od czasu przywrócenia demokracji frekwencja jest tradycyjnie dość wysoka i nie spadła jak dotąd poniżej 68 proc. ) PSOE zdobyła 43, 6 proc. głosów, podczas gdy PP 40,1 proc. Socjaliści zdobyli prawie milion głosów więcej od chadeków, ale nie udało im się zdobyć w parlamencie większości pozwalającej na samodzielne rządy. Będą więc zależni od koalicji z mniejszymi ugrupowaniami, przede wszystkim regionalnymi (baskijskimi i katalońskimi) partiami lewicowymi. PSOE, podobnie jak cztery lata temu zdobyło głosy Asturii, Aragoni, Estramadury i Andaluzji, oraz autonomicznych prowincji: Katalonii i Kraju Basków, wygrało także na zamorskich terytoriach (Baleary, Wyspy Kanaryjskie). PP wygrało w pozostałych regionach Hiszpanii. |
|
Czytaj całość…
|
|
|
|
|
|
|