Instalacja programu sprowadza się do uruchomienia serup-a, kliknięcia parę razy Next oraz restartu systemu. Po ponownym uruchomieniu komputera automatycznie startuje Engine Monitor przechwytując wszystkie pakiety dochodzące do karty sieciowej i kierując je do odpowiedniego urządzenia (w zależności czy ma być to Modem czy druga karta sieciowa). Dostęp do menu administracyjnego uzyskujemy poprzez podwójne kliknięcie ikonki WinRouta na systray'u (pasku zadań koło zegara).

Przejdźmy teraz do menu administracyjnego.

Autorzy programu wzięli pod uwagę fakt iż wiele serwerów nie posiada własnego monitora. Program można konfigurować zdalnie z dowolnego komputera z sieci LAN. Aby użyć tej funkcji, należy skopiować plik WrAdmin.exe znajdujący się w kataloguX:\Program Files\WinRoute PRO\ serwera na komputer z którego macie zamiar zdalnie dokonywać ustawień. W celu połączenia uruchamiamy go, następnie w polu WinRoute Host wpisujemy IP serwera którym chcemy zarządzać i odpowiednio w kolejnych polach User'a - Admin i hasło podane wcześniej.

Dalsze kroki uzależnione są od tego czy WinRoute chcemy używać jako router służący do przesyłania pakietów pomiędzy dwoma podsieciami (kartami sieciowymi) czy też do udostępniania Internetu. Owym zagadnieniom są poświęcone dwa poniższe rozdziały. Oczywiście możliwe jest stosowanie WinRoute'a w obu przypadkach jednocześnie.

WinRoute przejmuje całkowicie kontrolę nad pracą w sieci serwera i nie lubi jak jakiś program mu w tym przeszkadza. Należy bezzwłocznie odinstalować soft o podobnym do WinRoute działaniu taki jak WinGate, Microsoft Internet Connection Sharing czy Norton Antivirus (port 110), gdyż mogą one zakłócić prawidłowe działanie serwera. Więcej o tym w pomoy programu [Get it Up.../Conflicting software]. Oczywiście nadal można korzystać z wszystkiego innego.

Konfiguracja serwera do pełnienia funkcji routera softwarowego nie jest skomplikowana. Program jest gotowy do przesyłania pakietów pomiędzy podsieciami tuż po uruchomieniu, nie wymagana jest żadna specjalna konfiguracja. Ważne jest tylko to aby adresy IP oraz bramki w naszej sieci LAN były poprawnie ustawione.
Przyjmijmy teoretyczną sytuację iż macie zamiar połączyć dwie sieci za pomocą jednego komputera z dwoma kartami sieciowymi. Zakładam też iż są one prawnie zainstalowane w komputerze wraz z protokołami oraz sieć jest już podłączona. Zajmijmy się teraz ustawieniami protokołu TCP/IP, jest to bardzo ważne.

• Czy winroute jest uruchomiony (nie powinno być czerwonego znaku zakazu wjazdu na systray'u)
• Czy karty sieciowe są prawidłowo skonfigurowane
• Czy oby na pewno nie ustawiliśmy Bramki na serwerze z WinRoute. W [Panelu Sterowania/Sieć/Właściwości Protokół TCP/IP->karty sieciowe/Brama] wszystkie pola powinny być puste.
• Czy nie jest uaktywniona translacja adresów na którejś z kart sieciowych w WinRoute. W tym celu klikamy na menu Settings=>Interface table i sprawdzamy kolejno wszystkie karty Ethernet. Opcja Preform NAT with the IP... we właściwościach powinna być wyłączona.
• Ustawienia IP oraz bramy na wszystkich komputerach.

Niestety router nie przepuszcza ramek rozgłoszeniowych co wpływa na nieprawidłowe działanie Otoczenia sieciowego. Komputery z jednej strony sieci nie widzą stacji z drugiej. Problem ten rozwiązuje serwer Wins'ów, jednak WinRoute go nie zawiera. Kolejnym uniedogodnieniem jest brak obsługi przez router protokołów innych niż TCP/IP. Odpadają więc stare gry typu Q1 czy StarCraft z ludźmi z przeciwległej podsieci. Oczywiście tu też istnieje pewien kruczek, można zainstalować oprogramowanie tunelujące IPX na TCP typu Khan na stacjach roboczych a na komputerze z WinRoute serwer tej usługi.

Tak... to jest prawie proste. Jak zwykle na początku uruchamiamy program WinRoute i na tym właściwie kończy się jego konfiguracja. W naszej przykładowej sytuacji serwer jest wyposażony w kartę sieciową oraz modem czy inne urządzenie do komunikacji z Internetem. Zakładam iż sieć LAN oraz Internet działają. Serwerowi z WinRoute przydzielamy adres nie-routwoalny typu 192.168.x.x (np. 192.168.0.1) (rozumie się będzie to adres karty sieciowej podłączonej do sieci lokalnej LAN). W żadnym przypadku karcie sieciowej nie należy przypisywać bramek oraz DNS.
W WinRoute sprawdzacie czy na pewno jest włączony DNS Forwarder (jak sama nazwa wskazuje, przekazuje on zapytania DNS do internetu). W tym celu wskazujemy odpowiednią ikonę lub wybieramy polecenie z menu Settings -> DNS Forwarder i upewniamy się czy kratka przy Enable DNS Forwarding jest zaznaczona (powinno być jak na rys poniżej).

Jeśli w usłudze dial-up mamy skonfigurowane więcej niż jedno połączenie, trzeba wybrać to z którego program ma korzystać. W tym celu należy wejść do właściwości RAS (nadal w Interface Table) i kliknąć na zakładkę RAS (zob. rys. poniżej).

Jeśli mamy przydzielone dla sieci routowalne (publiczne) adresy IP (lub pół na pół publiczne - routowalne typu 206.86.181.x i prywatne - nieroutowalne typu 192.168.1.x) należy przypisać adresy publiczne wybranym klientom i wykluczyć je z NAT. W tym celu wybieramy z menu Settings -> Advanced -> NAT i klikamy Add. Pozostałe czynności proszę wykonać jak na rys poniżej.

Pisałem powyżej iż za pomocą tego programu można routować pakiety pomiędzy dwoma podsieciami a przy tym udostępniać Internet. W tym wypadku konfiguracja programu nie będzie się różnić niczym od tej opisanej w rozdziale "Udostępnianie Internetu" a konfiguracja Adresów IP powinna być analogiczna do tej w rozdziale "Routing" z tym iż w każdym komputerze prócz bramki należy wpisać adres serwera DNS (identyczny jak dla bramki)

Na tym etapie konfiguracja sieci i programu jest właściwie zakończona kolejne operacje mogą mieć na celu zwiększenie komfortu i bezpieczeństwa pracy, aczkolwiek nie są konieczne. Poniżej opiszę serwisy które domyślnie wyłączamy jednak mogą się czasem przydać. Dla zwiększenie komfortu pracy warto wykorzystać serwer proxy oraz DHCP, można także uaktywnić serwer pocztowy MAIL jednak moim zdaniem nie jest on specjalnie udany. Dla bezpieczeństwa wypadało by uaktywnić zaporę ogniową to zwaną Packet filter. W celu udostępnienia pewnych zasobów sieciowych w Internecie niezbędne jest mapowanie portów. Dzięki temu można stworzyć serwer WWW czy FTP wewnątrz sieci lub hostować gry

Cóż to jest ten serwer proxy. Najprościej mówiąc przechwytuje on wszystkie dane z Internetu i przechowuje na dysku. W ten sposób odwiedzając ponownie jakąś witrynę WWW ściągamy ją nie z Internetu lecz z serwera WinRoute, co oczywiście przebiega o wiele sprawniej. W wypadku wykrycia zmian na stronie nowe dane są pobierane ponownie. W dzisiejszych czasach przeglądarki takie jak IE czy NN tworzą samodzielnie katalog odwiedzonych stron dzięki czemu wchodząc setny raz na stronę www.wp.pl czy www.playboy.com :) nie ściągamy setny raz tych samych ilustracji tekstu itd. Ten fakt poddaje pod wątpliwość sens stosowania serwera proxy. Jednak zawsze istnieje prawdopodobieństwo iż jakiś inny użytkownik sieci wcześniej wszedł na daną stronę. Takie rozważania można snuć bez końca, jednak jestem zobowiązany napomknąć iż większość polskich LAN-ów posiada omawiany serwer.

Przejdźmy do konfiguracji. Tradycyjnie wchodzimy do menu admina, i klikamy na ikonkę Proxy Server lub wybieramy go z menu Settings. Aby uaktywnić serwer zaznaczmy kratkę Proxy Server Enabled w zakładce General. Dobrze jest też zapamiętać widniejący tam port (standardowo 3128), przyda się on później. Kolejnym krokiem jest ustawienie żądanej ilości pamięci Cache, czyli miejsca na dysku przeznaczonego dla serwera Proxy. W tym celu przełączamy się na zakładkę Cache, odszukujemy pole Cache size i wpisujemy tam żądaną wartość megabajtów. Oczywiście im więcej tym lepiej. Opcja Cache Enabled powinna pozostać włączona.

Na tym etapie zakończymy konfigurację samego serwera i zajmiemy się stacjami roboczymi. We wszystkich komputerach które mają korzystać z naszego proxy należy wpisać jego adres i port. W tym celu włączamy Przeglądarkę WWW (opisuję tu Internet Explorer 5.0) i wybieramy z menu Narzędzia -> Opcje internetowe... (dostępne zresztą także w Panelu Sterowania). Włączamy zakładkę Połączenia a następnie opcję Ustawienia sieci LAN.

DHCP - Dynamic Host Configuration Protocol, mówiąc po polsku protokół automatycznej (dynamicznej) konfiguracji hostów. Dzięki tej usłudze wszystkie niezbędne ustawienia sieciowe w komputerach znajdujących się sieci, tj. Bramka, DNS, Adres IP, są konfigurowane automatycznie przez serwer DHCP, tak jak to ma miejsce podczas ustalania połączenia modemowego z Internetem. Użytkownicy sieci są zwolnieni z ręcznego wklepywania bramek i pamiętania swoich adresów IP itd.
W praktyce wygląda to jeszcze prościej niż w teorii. Po starcie dowolnej stacji roboczej system szuka serwera DHCP, po jego odnalezieniu prosi o przydzielenie odpowiednich zasobów. Serwer sobie patrzy w jakiej podsieci znajduje się dana stacja robocza i przyporządkowuje jej odpowiedni adres IP oraz bramkę DNS WINS .. jeśli je skonfigurowaliśmy.

Przed podjęciem jakichkolwiek kroków powinniśmy się zastanowić co właściwie jest w sieci. Najlepiej rozrysować sobie na kartce wszystkie podsieci podłączone do serwera wraz z ich adresami IP oraz nazwami użytkowników. Przydać się także mogą adresy MAC kart sieciowych, pokazuje je między innymi program Winipcfg dostępny z polecenia Uruchom w Windozie (lokalnie) lub TCPNetView (zdalnie).

Po tych rozważaniach możemy się zająć właściwą konfiguracją. Dla naszych potrzeb przeanalizujemy sytuację opisaną w rozdziale "Routing", ilość komputerów zgodna jest tą przedstawioną na obrazku zamieszczonym na początku trzeciego rozdziału -->[x]. Dla ubarwienia przykładu nakażemy serwerowi Udostępniać łącze internetowe dodając konfigurację serwera DNS.
Aby uruchomić serwer DHCP należy w menu administracyjnym (programu winroute na serwerze) wybrać z menu Settings polecenie HDCP Server i uaktywnić opcję DHCP Server Enabled. Kolejnym krokiem jest poinformowanie serwer jakie adresy IP, bramki oraz serwery DNS ma przydzielać poszczególnym podsieciom. W tym celu klikamy przycisk New Shope. Naszym oczom powinno się ukazać okienko podobne do tego przedstawionego na rys. poniżej (oczywiście bez wartości, to jest już wypełnione). Wpisujemy przedział adresów przewidzianych dla podsieci 192.168.2.x (2-4), poniżej umieszczamy IP DNS-a oraz bramki (192.168.2.1). Te same czynności należy wykonać dla podsieci 192.168.1.x.

Po konfiguracji serwera przejdźmy do stacji roboczych. Na każdym kompie w sieci włączamy Panel Sterowania -> Sieć. Następnie wybieramy Protokuł TCP/IP ->Karta sieciowa, w zakładce Adres IP zaznaczamy opcję Automatycznie uzyskaj adres IP. Zawartość kolejnych zakładek (bramy i DNS) powinna być pusta.

Należy tylko pamiętać iż serwer DHCP nie skonfiguruje automatycznie serwera Proxy, oraz o tym iż w komputerze z WinRoute adresy należy przypisać ręcznie.

Na początek przypomnijmy sobie działanie maskarady. To dzięki niej serwer WinRoute potrafi udostępnić Internet korzystając tylko i wyłącznie ze swojego publicznego adresu IP (tego który jest przydzielany dla Modemu - RAS np.: 195.75.16.65). Jak doskonale wiecie w większości przypadków każda stacja robocza w LAN-ie posiada wewnętrzny adres IP (np.: 192.168.1.22) tak zwany prywatny. Tego typu adresy nie mają racji bytu w Internecie, przeznaczone są tylko i wyłącznie do użytku w wewnętrznej sieci LAN. Jeśli chcielibyśmy z takiego komputera oglądnąć np. dowolną stronę internetową, nasze ramki były by automatycznie odrzucane przez router (w naszym przypadku serwer z WinRoute). Po uaktywnieniu translacji adresów router, przekształca adres dowolnej stacji (192.168.1.22) na swój routowalny (195.75.16.65), przesyłając ramkę do Internetu za pomocą któregoś z dostępnych portów (np. 61001). Po odebraniu zapytania serwer WWW który był adresatem naszej transmisji wysyła potrzebne nam informacje do portu 61001. Komputer z WinRoute odczytuje port 61001 i pamiętając że przed chwilą za jego pomocą maskował stację 192.168.1.22 dostarcza jej żądane dane.

Rozbijmy teraz tą sytuację na czynniki pierwsze

• Na komputerze 192.168.1.22 uruchamiamy przeglądarkę WWW i wpisujemy tam adres www.194.196.16.43 (pomijam już całą zabawę z DNS)
• Nasz komputerek wysyła pakiety przez port 7586 (mógłby być inny to wszystko jedno) do komputera 194.196.16.43 z portem docelowym 80 - port na którym działa serwer WWW (wartość docelowa musi byś konkretna), pamiętając przy tym iż wewnętrzny adres routera (bramki) to 192.168.1.1
• Po odebraniu pakietów, router przekształca je na swój adres zewnętrzny 195.75.16.65 i wysyła z portu 61001 na adres serwera WWW 194.196.16.43:80 (:80 oznacza port docelowy)
• Po odebraniu tych informacji serwer WWW czyta sobie co od niego chcemy i wysyła pakiety z danymi zaadresowane tak 195.75.16.65:61001
• WinRoute odbiera dane z serwera WWW i patrzy sobie do tablicy. Jest tam zapisane iż port 61001 i adres 194.196.16.43 były powiązane z naszym komputerem 192.168.1.22
• Za pomocą interfejsu wewnętrznego Router przesyła upragnione dane do komputera

Przeanalizujmy przypadek gdy w naszej sieci znajduje się wewnętrzny serwer WWW o adresie 192.168.1.3 ponadto serwery MAIL oraz FTP (192.168.1.3) i serwer Telnetu - 192.168.1.4. Zewnętrzny adres komputera z Winroute to 206.86.181.25. Cała ta sytuacja jest przedstawiana na rys. poniżej.

• Protocol: Protokół pod jakim działa usługa, jeśli nie wiecie jaki najlepiej podać TCP/UDP
• Listen IP: to zostawcie <Unspecifited> (dla dociekliwych - jest to adres IP interfejsu z którego może nastąpić wywołanie np. Modemu)
• Listen Port: Port (lub ich zakres) używany do obsługi danego serwisu
• Destination IP: Adres IP mapowanego komputera z sieci LAN na którym uruchomiona jest usługa/gra/program
• Destination Port: Port na jakim jest uruchomiona usługa (zazwyczaj ten sam co powyżej)
• Allow acces only from: Komputer(y) (znajdujące się w Internecie) uprawnione do korzystania z tej usługi. Należy najpierw je skonfigurować jako grupę w Settings->Advanced->Address Groups.... W przypadku mapowania portów mających na celu umożliwienie tworzenia gier przez danego użytkownika (np. w grze StarCraft) należy wpisać IP Serwera tej gry (tu Battle.Net'u). Podobnie powinniśmy postąpić gdy administrujemy czymś z Internetu. Jeśli nie rozumiecie o co z tym chodzi zostawcie nie zaznaczone.

W żadnym razie nie trzeba mapować portów aby korzystać z usług w Internecie (przeglądanie WWW, poczta, granie w gry na serwerach Internetowych). Jest to potrzebne tylko i wyłącznie gdy wy macie zamiar pozwolić użytkownikom spoza waszego LAN-u na korzystanie z pewnych usług jakie oferujecie. Są to wyżej już wymienione serwery WWW, FTP, Mail, programy do zdalnego zarządzania z Internetu (Telnet, Winroute, PC Anywhere, SSH), gry tworzone przez was (Q2, StarCraft), programy do komunikacji typu NetMeeting itd....

Podczas uruchamiania usługi (np. FTP) na serwerze z WinRoute może się zdarzyć iż nie będzie ona widoczna w Internecie. Wynika to z tego iż serwer także jest maskowany. Aby ją udostępnić należy zmapować port na jakim ona działa (tu 21) na adres dowolnego interfejsu LAN serwera z Winroute.

W przypadku gdy uruchamiacie jakąś usługę (dajmy na to serwer gry Q2) i nie wiecie z jakich portów ona korzysta zawsze można posłużyć się monitorem portów typu NetNonitor . Mówiąc krótko jest to soft pokazujący jakie porty są nasłuchiwane oraz kto i za pomocą jakich portów się z nami łączy. Ów monitor rzecz jasna powinien być uruchomiony na serwerze z usługą którą mamy zamiar udostępnić w Internecie (w naszym przykładzie na komputerze z Q2), a nie na dowolnej innej stacji roboczej w sieci. Jako protokół można nastawiać TCP/UDP.

Obsługa jest następująca:
   - Włączacie Internet (jeśli nie jest uruchomiony).
   - W programie NetMonitor w okienku Options=>Configuration zaznaczacie Show listening ports.
   - Wyłączacie wszelkie sieciowe programy następnie zapamiętujecie (zapisujecie na kartce) porty które widnieją w NetMonitorze.
   - Teraz włączacie daną usługę/grę/program którą macie zamiar "mapować".
   - W monitorze powinny powyskakiwać jakieś tam nowe porty (np. 8002) - i to są wałaśnie te których potrzebujemy do wpisania w Winroute.
   - Jeśli nic nowego się nie pojawiło to oznacza że aby program zadziałał ktoś (np. kolega z LAN-u lub wy sami) musi się do niego połączyć tzn. użyć go. (choć ta sytuacja jest wysoce mało prawdopodobna)

Czasem zdarza się iż nawet po poprawnym zmapowaniu wskazanych portów usługa nadal nie działa. W takim przypadku należy w Winroucie wskazać nieco większy zakres portów niż wynikało to z programu NetMonitor. Dla naszego przykładu będzie to np. 8000 - 8010, niestety na pewno zmniejszy to bezpieczeństwo sieci.

Jeśli Netmonitor okazał się dla was za trudny - przypadek beznadziejny :) mam tu małe zestawienie

Usługa	Port	Protokół
FTP	21	TCP
SMTP (poczta wychodząca)	25	TCP
POP (poczta przychodząca)	110	TCP
WWW	80	TCP
Telnet	23	TCP/UDP
Quake2 Server	8002	UDP
Quake3 Server	27960	UDP
Half-Life Server	27012	TCP/UDP
Hostowanie gier na Battle.net	6112	TCP/UDP
Hostowanie gier na NetCraft	1100-1200	TCP/UDP
Mapowanie nie chce działać pomimo poprawnej konfiguracji	1-65535	TCP/UDP

Jeśli nie wiecie dlaczego nie możecie hostować w grach tak aby były widziane w Internecie lub nie macie pojęcia dlaczego nigdy nikt was nie wywoła w Netmitingu to właśnie tu jest pole do popisu dla mapowania portów.

Jeśli nic z tego mapowania nie zrozumiałeś ale masz serwer WWW na innym kompie niż ten z Winroute i modemem. Jego adres IP to dajmy na to 192.168.1.3. Nikt z Internetu nie może oglądać twoich stron.
Włącz menu administracyjne Winroute na serwerze z modemem. Następnie wybierz polecenie Settings=>Advanced=>Port Mapping...=>Add... i wpisz tam to co przedstawia obrazek powyżej ten z "Port Mapping | Edit Item" -->[x]. Teraz poklikaj ok. dzięki temu strony będą już widziane w I-necie.

Czy jest jeszcze osoba która nie wie co to jest firewall? Dla samej zasady powiem iż jest to program chroniący nasz serwer przed atakami niepożądanych osób z Internetu. Droga do samej sieci LAN zazwyczaj jest zablokowana przez maskaradę lecz serwer z WinRoute narażony jest na wszelakie ataki takie jak DoS, Trojany itd. Po uaktywnieniu zapory ogniowej (firewall'a) wszelkie próby włamania się lub zawieszenia serwera kończą się fiaskiem a wręcz odbijają się bez echa.
Winroute, jak można było się domyślić, posiada w pełni funkcjonalny zintegrowany Firewall. Aby uzyskać dostęp do okna konfiguracji wybieramy menu Settings=>Advanced=>Security Options...

• On incoming ICMP echo request - Za pomocą tej funkcji zabraniamy lub zezwalamy na używanie polecenie ping, route itd. w stosunku do naszego serwera.
  - Zaznaczenie send ICMP echo reply zezwala na obsługę protokołu ICMP jednak naraża nas na ataki typu DoS.
  - Zaznaczenie drop request (silent mode) nakazuje serwerowi odrzucać wszelkie zapytania ICMP chroniąc nas przed atakami typu Dos <Zalecane>.
• On incoming packet that has no entry in the NAT table - dzięki tej funkcji wszelkie wywołania serwera Winroute z Internetu nie widniejące w tablicy NAT zostają odrzucone. Dla przykładu, jeśli przed chwilą żądaliśmy wyświetlenia jakiejś strony internetowej to serwer WWW ma prawo nam ją przesłać ponieważ jego adres widnieje w tablicy NAT (my go wywoływaliśmy). W przypadku gdy jakiś Stiwen zapuści nam trojana i będzie próbował się z nim połączyć, serwer odrzuci jego żądania gdyż to on nas wywołuje i jego adres nie jest zapisany w tablicy NAT. Nie dotyczy to wywołań na portach które zostały zmapowane przez Port Mapping.
  - Send denying packet jest opcją nieco delikatniejszą, po nieautoryzowanym wywołaniu zostaje wysłane ostrzeżenie.
  - Zaznaczenie drop packet (silent mode) powoduje całkowite ignorowanie (odrzucanie) "wrogich" pakietów <Zalecane>.
• Incoming UDP packet - Opcja ta ma działanie podobne do poprzedniej z tą różnicą iż dotyczy protokołu UDP.
  - Ca n pass through NAT with any source IP address powoduje przesyłanie pakietów nawet jeśli adresat nie widnieje w tablicy NAT
  - Zaznaczenie can pass through NAT only if... spowoduje odżucenie wszystkich nieautoryzowanych pakietów UDP <Zalecane>.
• NAT Logging Options - W tym polu zaznaczamy funkcje zapamiętywania w logach programu nieudanych prób dostępu do naszego komputera.

Przejdźmy teraz do tzw. filtracji pakietów. Dzięki tej funkcji ramki wysyłane przez określonych użytkowników z Internetu lub sieci LAN mogą zostać odrzucone. Możliwe jest także zablokowanie obsługi niektórych portów lub połączeń pomiędzy poszczególnymi stacjami za pomocą wybranych protokołów. W naszym przypadku przydać się to może do zablokowania adresów IP z których często następują próby włamania do serwera lub aby ograniczyć dostęp do Internetu dla niektórych użytkowników sieci lokalnej, tak jak to jest przedstawione na przykładzie poniżej.
Ustawień filtracji dokonujemy w menu Settings -> Advanced -> Packet filter (zob. rys. niżej).

• Protocol - w tym polu podajemy jakiego protokołu mają dotyczyć ustawienia. Właściwie aby ograniczyć dostęp do Internetu wystarczy zablokować protokół TCP jednak dla bezpieczeństwa można zablokować wszystkie inne dodając kolejne reguły za pomocą przycisku Add w oknie packet filter.
• Source - W tym polu zaznaczamy adresy IP oraz porty (gdy występują) nadawców których reguła ma dotyczyć. W przypadku gdy ma dotyczyć wszystkich w oknie Type zaznaczamy Any Address
• Destination - W tym polu analogicznie podajemy adresatów do których pakiety mają dotrzeć, zazwyczaj nastawiamy tu Any Address
• Action - W tym polu zaznaczamy akcję jaką ma program wykonać w stosunku do opisanych pakietów. Zaznaczenie Premit zezwoli na komunikację opcje Drop i Deny odrzucą pakiety.

Sens ustawiania czegokolwiek istnieje gdy:

• chcemy zabronić pewnym stacjom korzystania z serwera lub z Internetu - w tym przypadku po określeniu tych stacji zaznaczamy opcję drop lub deny
• tylko pewne stacje mają prawo do korzystania z serwera (Internetu) - w tym przypadku zabraniamy dostęp dla wszystkich stacji i regułę tę umieszczamy najniżej oraz dodajemy regułę określającą zakres stacji (surce) które program ma przepuszczać zaznaczając premit, tak jak to jest na 2 powyższych ilustracjach

  Obie reguły wprowadzamy w zakładce Incoming/Ethernet Adapter dla protokołu TCP

• zauważymy w logach Security iż osobnik z jakiegoś konkretnego IP często próbuje dostać się do naszego komputera (zostaje odrzucany przez firewall) można dodać zasadę zabraniającą mu dostęp do serwera a przez co do sieci LAN. Ustawień dokonujemy w zakładce Incoming/Nazwa dialera (chyba że z Internetem łączymy się za pomocą karty sieciowej wtedy należy ją wybrać) zabraniamy dostęp dla owego IP dla wszystkich portów i protokołów
• mamy zamiar zminimalizować do zera niebezpieczeństwo zapuszczenia jakiegoś trojana. Można wtedy zablokować wszystkie porty wychodzące do Internetu za wyjątkiem WWW (80)/FTP (20,21)/Mail (25,110). Niestety w ten sposób uniemożliwimy osobom z sieci korzystania z jakichkolwiek gier oraz programów komunikacyjnych (chyba że dodamy kolejne porty na jakich one pracują). Działanie tego typu ma sens tylko i wyłącznie gdy w LAN-ie następują częste ataki hakerów, co jest mało prawdopodobne ze względu na stuprocentową (jak twierdzi wytwórca Routa) pewność Firewalla. Konfiguracja przedstawiona jest na rysunku poniżej.

  

  W przypadku nadużyć przez niektóre osoby programu kazaa należy zablokować port 1214
• Chcemy zablokować zbyt żwotnym userom dostęp do Kazy lub FTP ustawień dokonuje się w zakładce Incoming Packet Filter ->Karta sieciowa -> protokół TCP -> Destination -> port -> 1214 dla Kazy i 20 oraz 21 dla FTP, Action -> drop. Pozostałych opcji nie zmieniamy. W przypadku braku efektu tych działań włączamy tą regułę zarówno do Incoming jak i Outgoing ->any interface. Można te reguły uaktywniać tylko w określonym czasie za pomocą Valid at -> Time interval.
  Ponadto blokujemy dostęp do wszystkich adresów IP w podanej liście (niezwracajcie na składnię ten text wzięty jest z linuxa a nie chciało mi się wykasowaywać, ważne są tylko adresy IP)na wszystkich portach blokada_kazaa.txt

  Oczywiście mowa tu cały czas o protokole TCP w zabranianie innych np. UDP nie należy się bawić

kurcze wpisywało się coś do rejestru jak winroute nie chciał się łączyć ale co??

Artykuł który przeczytaliście nie miał na celu dokładnie opisać wszystkich funkcji programu lecz podać sposób postępowania w kilku popularnych zastosowaniach, efekcie część mało istotnych funkcji pominąłem. Jeśli mimo to czujecie pewien niedosyt radzę zasięgnąć do pomocy programu. Co prawda help nie jest napisany w naszym ojczystym języku lecz przedstawia wszystkie etapy konfiguracji oraz przykładowe sytuacje. Każdy osobnik znający podstawy angielskiego oraz słownictwo używane w Informatyce powinien się po niej poruszać bez problemu. Naprawdę polecam.
Jeśli pomimo dokładnego przestudiowania tekstu nie rozwiązał on wszystkich waszych problemów zawsze możecie przysłać do mnie list lub zapytać na forum. Ponadto nieumiejętność konfiguracji pewnych usług może wynikać z niedostatecznej wiedzy na temat sieci, szczególnie jeśli chodzi o mapowanie portów i firewall. Radzę więc dokładnie zapoznać się z działem [Podstawy].

Na sam koniec musze się pochwalić, jest to jak narazie jedyny opis programu WinRoute w Polsce, do wszystkiego musiałem dochodzić sam, a nie wszystko było takie oczywiste. W tekście pominąłem serwis MAIL, zabiorę się do niego dopiero po tym gdy uzyskam stały dostęp do Internetu.

Część ilustrtacji została zaciągnięta z pomocy programu
Najnowsza wersja - http://www.kerio.com/
Polski help - http://ethernet.internetdsl.pl/pliki_ch/faq-i/winroute_41.rar